Musulmonlar
Илоҳий китоблар 4 та ва 100 саҳифа деб биламиз,  шу тўғрими?

Илоҳий китоблар 4 та ва 100 саҳифа деб биламиз, шу тўғрими?

Савол: Эшитишимизга кўра илоҳий китоблар 4 дона эмиш ва яна 100 та саҳифа нозил қилинган эмиш, шу тўғрими?

Жавоб: Йўқ, асло бундай эмас. Аллоҳ таоло, Одамдан то Муҳаммад алайҳимуссаломгача қанча набий/пайғамбар юборган бўлса, уларнинг барчасига китоб берган. Биз буларнинг барчасига бирдек ишонишимиз керак. Пайғамбарларнинг асосий иши зотан Аллоҳдан келган буйруқларни инсонларга етказишдир, агар Аллоҳдан биронта китоб олмаган бўлса, нимани етказади инсонларга? Аллоҳ таоло Қуръони Каримда бу ҳақда шундай марҳамат қилади:

قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

Сизлар шундай денглар: “Биз Аллоҳга ишониб суяндик, бизларга нозил қилинганга, Иброҳимга, Исмоилга, Ишоқга, Яъқубга ва Яъқубнинг зурриётларига нозил қилинганларга, Мусога ва Исога берилганга, Роббиси тарафидан барча набийларга нимаики берилган бўлса барчасига ишондик. Ҳеч қайсисини бошқасидан ажратмаймиз. Бизлар Аллоҳга таслим бўлган кишилармиз.” (Бақара 2/136)

وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ كُلًّا هَدَيْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَمِن ذُرِّيَّتِهِ دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَارُونَ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ   وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَىٰ وَعِيسَىٰ وَإِلْيَاسَ ۖ كُلٌّ مِّنَ الصَّالِحِينَ   وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا ۚ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ   وَمِنْ آبَائِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَإِخْوَانِهِمْ ۖ وَاجْتَبَيْنَاهُمْ وَهَدَيْنَاهُمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ   ذَٰلِكَ هُدَى اللَّـهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۚ وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ   أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَـٰؤُلَاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوا بِهَا بِكَافِرِينَ

Унга (Иброҳимга) Ишоқ ва Яъқубни бердик. Буларнинг барчасини ҳидоят қилдик. Аввалда Нуҳни ҳам ҳидоят қилган эдик. Унинг зурриётидан Довуд, Сулаймон, Айюб, Юсуф, Мусо ва Ҳорунни ҳам. Чиройли иш қилгувчиларни мана шундай мукофотлаймиз.  Закариё, Яҳё, Исо ва Илёсни (ҳам ҳидоят қилдик). Барчалари солиҳ қуллардандир. Исмоил, ал-Ясаъ, Юнус ва Лутни (ҳам ҳидоят қилдик) ва барчаларини замондошларидан устун қилдик. Уларнинг ота-боболаридан, зурриётларидан ва биродарларидан… Уларни ҳам танладик ва уларни ҳам тўғри йўлга йўлладик. Мана шу Аллоҳнинг йўли бўлиб, у билан бандаларидан тўғри йўлни танлаган кишиларни йўлга келтиради. Агар улар (Набийлар) Аллоҳга (шерик) ширк қўшганларида, қилган ишлари беҳуда кетган бўлар эди. Ана ўша (юқорида номи зикр қилинган ва уларни ака-укалари ва зурриётлардан бўлмиш набий) зотларга Китоб, Ҳикмат ва пайғамбарлик берганмиз. Бас, агар бу кишилар, бу оятларни кўрмасликка олсалар, Биз уларни, оятларни кўрмасликка олмайдиган бир қавмнинг ваколати остида қилиб қўямиз. (Анъом 6/84)

وَإِذْ أَخَذَ اللَّـهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ ۚ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَىٰ ذَٰلِكُمْ إِصْرِي ۖ قَالُوا أَقْرَرْنَا ۚقَالَ فَاشْهَدُوا وَأَنَا مَعَكُم مِّنَ الشَّاهِدِينَ

Ўз вақтида, Аллоҳ барча набийлардан: «Мен сизларга Китоб ва Ҳикмат бераман-да, сизлардаги Китобни тасдиқ этувчи бир элчи келганда, албатта, унга ишонасизлар ва ёрдам берасизлар!» деб сўз олди ва: «Қабул қилдингларми? Юклатилган оғир юкни оласизларми?» – деганида, улар: «Қабул қилдик»,- деб жавоб бердилар. Шунда Аллоҳ: «Гувоҳ бўлинглар! Мен ҳам сизлар билан бирга гувоҳман» деди. (Оли Имрон 3/81)